Alexander

De naam Alexander komt uit het Oudgrieks en is samengesteld uit twee woorden: alexein (beschermen, afweren) en anēr (man). De letterlijke betekenis is daarmee "beschermer van mensen" of "hij die de mannen afweert". Het is een naam die van oorsprong kracht en leiderschap uitdrukt.

In de oudheid werd de naam onsterfelijk gemaakt door Alexander de Grote (356–323 v.Chr.), de Macedonische veroveraar die een wereldrijk opbouwde dat van Griekenland tot India reikte. Zijn legendarische status maakte de naam al in de Hellenistische periode enorm populair. In het Nieuwe Testament komt de naam eveneens voor: Marcus noemt Alexander als zoon van Simon van Cyrene, en in Handelingen en de brieven van Paulus worden meerdere personen met deze naam vermeld.

Door de eeuwen heen droegen tal van koningen, pausen en tsaren de naam, van Schotse en Servische vorsten tot Russische keizers. Dit zorgde ervoor dat Alexander zich in vrijwel heel Europa verspreidde en in elke taal een eigen vorm kreeg: van Alejandro in het Spaans tot Iskander in het Perzisch en Arabisch.

De naam roept beelden op van moed, wijsheid en bescherming. Het is geen naam die fluistert; Alexander klinkt vol en zelfverzekerd. Tegelijkertijd biedt de naam met al zijn verkortingen, van Alex tot Xander, verrassend veel speelruimte. Een naam die de drager als het ware een mantel van geschiedenis en betekenis om de schouders legt.