Aurora

Aurora komt rechtstreeks uit het Latijn en betekent letterlijk "dageraad" of "ochtendgloren". Het woord is afgeleid van het Latijnse aurora, dat op zijn beurt verwant is aan het oudere Proto-Indo-Europese woord h₂éwsōs, dat "het ochtendlicht" aanduidde. In de klank van deze naam hoor je bijna het eerste licht dat boven de horizon verschijnt.

In de Romeinse mythologie was Aurora de godin van de dageraad, het equivalent van de Griekse Eos. Elke ochtend reed zij in haar gouden wagen over de hemel om de zon aan te kondigen. Ze werd afgebeeld met roze en gouden gewaden, omgeven door dauwdruppels en bloemen. Haar verschijning markeerde het einde van de nacht en het begin van een nieuwe dag.

De naam kreeg in de loop der eeuwen steeds meer poëtische lading. Denk aan het aurora borealis, het noorderlicht, dat wetenschappers in de zeventiende eeuw naar deze godin vernoemden vanwege het spectaculaire lichtspel aan de hemel. Ook in de literatuur en kunst duikt de naam regelmatig op, van Shakespeares werk tot Doornroosje van Disney, waar de prinses Aurora heet.

In Italië is Aurora al eeuwenlang een geliefde naam en ook in Scandinavië, Spanje en de Engelstalige wereld wint ze gestaag aan populariteit. In Nederland voelt de naam tegelijk vertrouwd en bijzonder.

Aurora draagt de symboliek van licht, hoop en een nieuw begin in zich. Het is een naam die doet denken aan die eerste warme zonnestralen op een koude ochtend, vol belofte van wat komen gaat.