Caleb

De naam Caleb komt uit het Hebreeuws en heeft een fascinerende dubbele herkomst. De meest directe afleiding is van het woord kelev, dat letterlijk "hond" betekent. Dat klinkt misschien verrassend, maar in de oudheid stond de hond juist symbool voor trouw en loyaliteit. Een tweede, minstens zo populaire verklaring verbindt de naam met kol lev, wat "geheel van hart" of "met heel het hart" betekent. Beide betekenissen sluiten prachtig op elkaar aan.

In de Bijbel is Caleb de zoon van Jefunne, uit de stam Juda. Mozes stuurde hem samen met elf anderen om het land Kanaän te verkennen. Terwijl tien verspieders bang terugkwamen, hielden alleen Caleb en Jozua vol dat het volk met Gods hulp het land kon innemen. Die moed en dat rotsvaste vertrouwen maakten dat Caleb als een van slechts twee mannen van zijn generatie het Beloofde Land mocht betreden.

De naam is eeuwenlang vooral in Joodse en protestantse kringen gebruikt, maar groeide vanaf de jaren negentig uit tot een echte favoriet in de Engelstalige wereld. In Nederland is Caleb minder alledaags, wat hem juist een bijzonder karakter geeft. De naam draagt iets onverzettelijks in zich, een gevoel van iemand die standhoudt wanneer anderen twijfelen. Voor een jongen is dat een krachtig verhaal om mee te krijgen.