Cedric

De naam Cedric heeft een fascinerende en enigszins ongewone ontstaansgeschiedenis. De meest gangbare verklaring is dat de naam werd bedacht door de Britse schrijver Sir Walter Scott voor zijn roman Ivanhoe (1819). Scott baseerde de naam waarschijnlijk op Cerdic, de legendarische Angelsaksische koning die in de vijfde eeuw het koninkrijk Wessex stichtte. Het vermoeden bestaat dat Scott per ongeluk de letters omdraaide, waardoor Cedric ontstond.

De naam Cerdic zelf wordt vaak in verband gebracht met het Keltische woord Caradoc of Ceredig, dat "vriendelijk" of "bemind" betekent. Sommige bronnen verbinden de naam ook met het Oudwelshe car ("liefde") of het Brythonische cer ("krijger"), wat de betekenis "machtig in de strijd" zou opleveren. Er bestaan dus meerdere mogelijke betekenislagen, van zachtaardig tot strijdbaar.

In Ivanhoe is Cedric een Saksische edelman, trots en principieel, die vecht voor de eer van zijn volk. Dit literaire personage gaf de naam een nobele en vastberaden klank. Later werd de naam opnieuw populair door Frances Hodgson Burnetts roman Little Lord Fauntleroy (1886), waarin het hoofdpersonage Cedric Errol heet, een vriendelijk en goedhartig jongetje.

In Nederland en België is Cedric nooit een massanaam geweest, maar hij wordt wel regelmatig gekozen en heeft een vertrouwde, warme klank. De naam voelt internationaal herkenbaar aan en draagt een mooie balans in zich: zowel kracht als mildheid. Een naam die meteen doet denken aan iemand met ruggengraat en een warm hart.