Elissa

De naam Elissa heeft haar wortels in het Hebreeuwse Elisheba, dat is samengesteld uit El ("God") en sheba ("eed" of "zeven", een heilig getal). De meest gangbare vertaling is dan ook "God is mijn eed" of "aan God gewijd". Via de tussenvormen Elisabeth en Elisa is Elissa ontstaan als een wat zachtere, vrouwelijkere variant.

Naast deze Hebreeuwse herkomst wordt Elissa ook wel verbonden met een heel andere, fascinerende geschiedenis. In de Fenicische en Romeinse traditie was Elissa de oorspronkelijke naam van koningin Dido van Carthago, de legendarische stichteres van de stad. De Romeinse dichter Vergilius beschreef haar in de Aeneis als een moedige en tragische figuur. Of er een etymologisch verband bestaat tussen de bijbelse lijn en de Fenicische naam is niet helemaal duidelijk, maar het geeft de naam een bijzondere dubbele laag.

Elissa is in Europa en het Midden-Oosten al langer in gebruik en klinkt vertrouwd in landen als Libanon, Frankrijk en Italië. In Nederland is het een minder veelvoorkomende naam, wat haar juist een zekere zeldzaamheid geeft zonder dat ze vreemd aanvoelt.

Wat Elissa zo mooi maakt, is de combinatie van zachtheid in klank met kracht in betekenis. Ze draagt de diepte van een eeuwenoude traditie, maar voelt licht en melodieus op de tong. Een naam die fluistert en toch indruk maakt.