Els

De naam Els is een korte, vertrouwde vorm van Elisabeth, een naam met diepe Hebreeuwse wortels. Het oorspronkelijke Elisheva (אֱלִישֶׁבַע) bestaat uit twee delen: El, dat 'God' betekent, en sheva, dat zowel 'eed' als 'overvloed' kan betekenen. Daardoor wordt de naam meestal vertaald als "God heeft gezworen" of "mijn God is overvloed". Beide betekenissen dragen iets krachtigs in zich: trouw en rijkdom in de breedste zin van het woord.

In de Bijbel komen meerdere belangrijke vrouwen met deze naam voor. In het Oude Testament is Elisjeba de vrouw van Aäron, de eerste hogepriester van Israël. In het Nieuwe Testament is Elisabeth de moeder van Johannes de Doper, een vrouw die met geduld en vertrouwen haar lang gewenste kind ontving.

Als zelfstandige naam werd Els vooral populair in Nederland en Vlaanderen, met name in de tweede helft van de twintigste eeuw. De naam voelt daar vertrouwd en ongecompliceerd, zonder poespas. In tegenstelling tot langere varianten als Elisabeth of Elsbeth heeft Els een directheid die past bij de Nederlandse cultuur van nuchterheid.

Symbolisch draagt Els iets stevigs en betrouwbaars in zich. De klank is helder en warm, de naam is makkelijk uit te spreken en laat weinig ruimte voor misverstanden. Hoewel Els tegenwoordig minder vaak aan pasgeboren meisjes wordt gegeven, heeft de naam een onmiskenbare charme die doet denken aan vrouwen met pit en karakter.