Felicity

Felicity komt rechtstreeks van het Latijnse woord felicitas, dat "geluk", "voorspoed" en "vruchtbaarheid" betekent. Het woord is afgeleid van felix, wat "gelukkig" of "gezegend" betekent. In het oude Rome was Felicitas zelfs een godin: de personificatie van geluk en voorspoed, die haar eigen tempel had op het Forum Romanum.

De naam kreeg een christelijke laag door de heilige Felicitas van Rome, een martelares uit de tweede eeuw die volgens de overlevering samen met haar zeven zonen stierf voor haar geloof. Ook Felicitas van Carthago, die in het jaar 203 samen met de heilige Perpetua de marteldood stierf, droeg bij aan de verspreiding van de naam in vroegchristelijke gemeenschappen.

In Engeland werd Felicity vanaf de middeleeuwen gebruikt, maar de naam bloeide pas echt op in de zeventiende eeuw, toen puriteinse ouders graag "deugdnamen" kozen. In de twintigste eeuw groeide de naam ook buiten Groot-Brittannië, mede dankzij de populaire Amerikaanse televisieserie Felicity uit de late jaren negentig.

Wat de naam zo bijzonder maakt, is die warme, ongecompliceerde kern: geluk. Niet geluk als toeval, maar als een staat van zijn, als blijdschap die van binnenuit komt. De naam heeft een elegante, bijna melodische klank met vier lettergrepen die zacht uitrollen. Voor ouders die een naam zoeken die tegelijk verfijnd en vrolijk klinkt, heeft Felicity een onweerstaanbare lichtheid in zich.