Hubert

De naam Hubert is een Germaanse naam die is opgebouwd uit twee elementen: hug, dat "verstand", "geest" of "gedachte" betekent, en berht, dat staat voor "schitterend" of "stralend". Samen vormen ze de prachtige betekenis "stralende geest" of "helder verstand". Het is een naam die al in de vroege middeleeuwen voorkwam en diep geworteld is in de Frankische cultuur.

De bekendste drager van deze naam is Sint-Hubertus, die rond 656 in het huidige Frankrijk werd geboren en later bisschop van Luik werd. Volgens de legende bekeerde hij zich tot het christendom nadat hij tijdens een jacht een hert met een kruis tussen het gewei zag. Hij werd na zijn dood in 727 heilig verklaard en groeide uit tot de schutspatroon van jagers, een traditie die tot op de dag van vandaag leeft, vooral in België, het zuiden van Nederland en het Rijnland.

De naam Hubert was eeuwenlang geliefd in heel West-Europa, van Frankrijk tot Duitsland en de Lage Landen. In het Frans klinkt hij als Hubert met een stomme h, in het Duits juist met een stevige, duidelijke klank. In Nederland en België werd de naam vooral populair in katholieke families, mede door de Hubertusverering.

Hubert draagt een mooie symboliek in zich: het idee van een verlicht, helder denkend mens. Het is een naam die wijsheid en innerlijke glans uitstraalt. In een tijd waarin korte, moderne namen de boventoon voeren, heeft Hubert iets onmiskenbaar statig en warm tegelijk. Een naam die je je voorstelt bij iemand met een rustige overtuigingskracht en een diepe, bedachtzame blik op de wereld.