Jaap

Jaap is een oer-Nederlandse roepnaam die rechtstreeks is afgeleid van Jacob (of de gelatiniseerde vorm Jacobus). De naam gaat terug op het Hebreeuwse Ya'akov, dat traditioneel wordt uitgelegd als "hij die de hiel vasthoudt" of vrij vertaald "hielenlichter". Deze betekenis verwijst naar het geboorteverhaal in Genesis, waarin Jacob de hiel van zijn tweelingbroer Esau vastgreep. Een andere, minder bekende uitleg verbindt de naam met het Hebreeuwse werkwoord aqav, wat "beschermen" kan betekenen, dus "hij zal beschermen" of "moge God beschermen".

In het Oude Testament is Jacob de aartsvader die later de naam Israël ontvangt. Via het Latijnse Jacobus verspreidde de naam zich door heel Europa en kreeg in vrijwel elke taal een eigen gedaante: James in het Engels, Jacques in het Frans, Giacomo in het Italiaans. In Nederland ontstond Jaap als informele, vertrouwde verkorting die op den duur een volwaardige eigennaam werd.

Jaap was vooral populair in de eerste helft van de twintigste eeuw en heeft een nuchter, ongecompliceerd karakter. De naam roept iets op van Hollandse directheid en degelijkheid. Hoewel Jaap tegenwoordig minder vaak wordt gegeven aan pasgeborenen, is het een naam die veel Nederlanders meteen herkennen en die warme associaties oproept.

Voor ouders die houden van een korte, krachtige naam met eeuwenoude wortels is Jaap een naam die zonder omhaal precies zegt wie hij is: stevig, eerlijk en onmiskenbaar Nederlands.