Jacoba

Jacoba is de vrouwelijke vorm van de naam Jacob, die teruggaat op het Hebreeuwse Ya'akov. In het Bijbelse verhaal wordt die naam verbonden met het Hebreeuwse woord aqev (hiel). Zo wordt de naam uitgelegd als "hielgrijpster". Een andere mogelijke verklaring van Jacob is "moge God beschermen", via een oudere Semitische woordstam voor beschermen.

In de Bijbel is Jakob de zoon van Isaak en Rebekka. Bij zijn geboorte hield hij de hiel van zijn tweelingbroer Esau vast, wat in het verhaal zijn naam verklaart. Later krijgt hij de naam Israël, en zijn twaalf zonen gelden als stamvaders van de twaalf stammen van Israël. Als meisjesnaam bestond Jacoba al in de late middeleeuwen.

In Nederland heeft Jacoba een bijzondere historische klank. Jacoba van Beieren (1401-1436), gravin van Holland, Zeeland en Henegouwen, is een van de bekendste draagsters. Ze kwam op haar zestiende aan de macht, moest strijden tegen wie haar landen wilde overnemen en ontsnapte als man verkleed uit gevangenschap. Rond haar leven ontstonden veel verhalen.

Jacoba klinkt stevig en waardig. Het is een naam die niet om aandacht vraagt maar die wel direct herkend wordt, als een portret in een oud stadhuis dat je blik vangt en vasthoudt.