Jade

De naam Jade komt rechtstreeks van de edelsteen jade, een steen die al duizenden jaren wordt gewaardeerd om zijn schoonheid en symbolische kracht. Het woord gaat terug op het Spaanse piedra de la ijada, wat letterlijk "steen van de flank" of "steen van de zijde" betekent. Spaanse ontdekkingsreizigers namen de steen mee uit Midden-Amerika, waar inheemse volkeren geloofden dat de steen geneeskrachtig was, met name bij nier- en buikklachten. Vandaar die bijzondere naam.

De edelsteen zelf heeft een rijke culturele geschiedenis. In China wordt jade al meer dan vijfduizend jaar beschouwd als het symbool van wijsheid, zuiverheid en harmonie. De steen werd daar zelfs hoger gewaardeerd dan goud. Ook in de Maori-cultuur van Nieuw-Zeeland en bij de Maya's en Azteken speelde jade een belangrijke rol als ceremonieel en spiritueel materiaal.

Als meisjesnaam dook Jade pas op vanaf de tweede helft van de twintigste eeuw, vooral in Engelstalige en Franstalige landen. In Frankrijk was Jade jarenlang de populairste meisjesnaam. In Nederland groeide de naam vooral vanaf de jaren negentig in populariteit.

Wat Jade zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van kracht en elegantie in één enkele lettergreep. De naam voelt direct, helder en zelfverzekerd, als een steen die al eeuwen zijn glans behoudt zonder opgepoetst te hoeven worden.