Jolijn

Jolijn is een naam die je vrijwel uitsluitend in Nederland tegenkomt, en dat maakt haar meteen bijzonder. Ze dook op rond de jaren zeventig en tachtig, een periode waarin ouders graag speelden met klanken en nieuwe namen vormden uit bestaande bouwstenen. De naam wordt meestal gezien als een Nederlandse creatie, waarschijnlijk ontstaan als verkleiningsvorm met het achtervoegsel -lijn op de roepnaam Jo.

Over de precieze herkomst bestaan meerdere verklaringen. De meest genoemde is dat Jolijn een variant of afgeleide is van Jolanda, een naam die wordt verbonden met het Griekse woord iolanthe en de betekenis "viooltje" draagt. Anderen zien in het eerste deel Jo- een echo van Johanna, wat via het Hebreeuws "God is genadig" betekent. Beide routes zijn plausibel, en waarschijnlijk heeft Jolijn van allebei iets meegekregen.

Wat Jolijn zo charmant maakt, is haar klank: licht, vrolijk en tegelijk warm. Het tweelettergrepige ritme met die zachte lijn-uitgang geeft de naam iets liefdevols, bijna als een strelingetje. In Nederland is Jolijn nooit een massanaam geworden, maar ze is er wel altijd geweest, geliefd bij ouders die hielden van iets eigens zonder dat het al te opvallend werd.

Een naam die als een lentebriesje klinkt, vertrouwd Nederlands en toch met een vleugje poëzie.