Laura

Laura is afgeleid van het Latijnse woord laurus, dat "laurierboom" of "laurierblad" betekent. De naam draagt daarmee de betekenis "de gelauwerde" of "bekroond met laurier". In het oude Rome was de laurierkrans hét symbool van overwinning, eer en roem. Generaals die zegevierend terugkeerden kregen een krans van laurierbladeren op het hoofd, en ook dichters en geleerden werden zo geëerd.

De naam kreeg een enorme bekendheid dankzij de Italiaanse dichter Francesco Petrarca, die in de veertiende eeuw zijn beroemde sonnetten wijdde aan een vrouw genaamd Laura. Zij werd het ultieme symbool van onbereikbare liefde en schoonheid in de Europese literatuur. Mede daardoor verspreidde de naam zich vanuit Italië over heel Europa.

In Nederland is Laura al decennialang een vertrouwde en geliefde naam. Ze klinkt in vrijwel elke taal herkenbaar en moeiteloos, wat haar tot een van de meest internationaal draagbare namen maakt. In delen van Vlaanderen wordt "laura" in de volksmond zelfs als synoniem voor de zon gebruikt, wat de naam een extra warme en zonnige bijklank geeft.

Laura voelt als een naam met natuurlijke elegantie: niet te opvallend, nooit gedateerd, en met een rijke geschiedenis die stil meeklinkt zonder te overheersen.