Lotus

De naam Lotus komt van het Griekse woord lōtos (λωτός), waarmee verschillende planten werden aangeduid, waaronder de Egyptische waterlelie. De Grieken gebruikten het woord al in de oudheid, onder andere in Homeros' Odyssee, waar de lotofagen (lotuseters) een rol spelen: wie hun honingzoete vrucht at, vergat de weg naar huis. Welke plant Homeros bedoelde, is niet helemaal duidelijk, maar de naam is onlosmakelijk met dit verhaal verbonden.

De lotusbloem is een oud en veelgebruikt symbool. In het boeddhisme groeit de lotus in het water, rijst erboven uit en blijft er onbevlekt door. Zo beschrijft de Boeddha zichzelf: geboren in de wereld, maar er niet door bezoedeld en ontwaakt. Dat maakt de lotus tot een beeld van zuiverheid en verlichting. In het hindoeïsme draagt de godin Lakshmi, de vrouw van Vishnu, de bijnaam 'de lotuskleurige'. Ook in het oude Egypte gold de lotus als heilig; de bloem is terug te zien op de kapitelen van Egyptische zuilen.

In Nederland is Lotus een ongebruikelijke maar herkenbare naam die meteen een beeld oproept. Lotus heeft iets rustigs en krachtigs tegelijk, als een bloem die haar eigen schoonheid uit de diepte naar boven weet te brengen.