Lotus

De naam Lotus komt van het Griekse woord lōtos (λωτός), waarmee oorspronkelijk verschillende planten werden aangeduid, waaronder de waterlelie die we nu als lotusbloem kennen. De Grieken gebruikten het woord al in de oudheid, onder andere in Homeros' Odyssee, waar de zogenaamde lotofagen (lotuseters) een rol spelen. De exacte plant die Homeros bedoelde is overigens niet helemaal duidelijk, maar de naam is onlosmakelijk met dit verhaal verbonden.

De lotusbloem zelf is een van de meest universele symbolen ter wereld. In veel Aziatische culturen staat de lotus voor zuiverheid en wedergeboorte, omdat de bloem in modderig water groeit maar toch smetteloos aan de oppervlakte verschijnt. In het hindoeïsme is de lotus verbonden met goden als Lakshmi en Vishnu, terwijl de bloem in het boeddhisme spirituele verlichting en het overstijgen van werelds lijden symboliseert. Ook in het oude Egypte was de blauwe lotus een heilig symbool van schepping en vernieuwing.

Als meisjesnaam is Lotus relatief modern en wordt de naam vooral in westerse landen gekozen door ouders die aangetrokken worden tot de natuurlijke, spirituele klank. In Nederland is het een ongebruikelijke maar herkenbare naam die meteen een beeld oproept. Lotus heeft iets rustigs en krachtigs tegelijk, als een bloem die haar eigen schoonheid uit de diepte naar boven weet te brengen.