Luqman

De naam Luqman komt uit het Arabisch. Hij wordt vaak uitgelegd als "de wijze", maar die betekenis hoort bij de bekendste drager en niet bij het woord zelf. Soms wordt de naam verbonden met de Arabische woordstam l-q-m, die met eten te maken heeft: luqmah betekent "hap" of "mondvol". Of de naam daar werkelijk van afstamt, is niet zeker.

Luqman dankt zijn bekendheid aan de Koran, waar een soera naar hem is vernoemd. Daarin staat dat God Luqman wijsheid gaf. Hij leert zijn zoon niets naast God te stellen, te bidden, het goede aan te moedigen, geduldig te zijn en niet hooghartig door het leven te gaan. In de islamitische traditie heet hij Luqman al-Hakim (Luqman de Wijze). De meeste geleerden zien hem niet als profeet, maar als een vrome, wijze man.

In Nederland is Luqman een zeldzame naam: in de jaren met cijfers kregen telkens 11 tot 14 jongens deze naam.

Symbolisch draagt Luqman de belofte van innerlijke wijsheid en morele diepgang. Het is een naam die niet zomaar mooi klinkt, maar die de wens meedraagt dat een kind opgroeit met inzicht, geduld en een warm hart. In die zin is Luqman een naam die als een zacht kompas meegegeven wordt.