Maarten

Maarten komt van het Latijnse Martinus, wat letterlijk "behorend bij Mars" of "gewijd aan Mars" betekent. Mars was in de Romeinse mythologie de god van de oorlog, waardoor de naam vaak wordt vertaald als "krijgshaftig" of "strijder". Toch heeft de naam door de eeuwen heen een heel andere lading gekregen dan puur militair.

De bekendste drager van de oorspronkelijke vorm is de heilige Martinus van Tours, een Romeins soldaat uit de vierde eeuw die volgens de overlevering zijn mantel deelde met een bedelaar in de kou. Hij liet het leger achter, werd monnik en later bisschop van Tours. Zijn verhaal van barmhartigheid en moed maakte de naam enorm geliefd in heel West-Europa.

In Nederland en Vlaanderen is Maarten al eeuwenlang een vertrouwde naam. Denk aan de Sint-Maartenstraditie op 11 november, wanneer kinderen met lampionnen langs de deuren gaan. Ook de Reformatie gaf de naam extra gewicht door Maarten Luther. In de Lage Landen was de naam vooral populair in de jaren zeventig en tachtig, maar hij is nooit echt verdwenen.

Maarten voelt stevig en eerlijk, als een naam die geen opsmuk nodig heeft. Hij draagt een mooie gelaagdheid in zich: kracht en zachtheid tegelijk, strijdbaarheid en mededogen in één klank. Een naam die karakter uitstraalt zonder te hoeven schreeuwen.