Maarten

Maarten komt van het Latijnse Martinus, een naam die teruggaat op Mars, in de Romeinse mythologie de god van de oorlog. Het verwante Latijnse martius betekent "van Mars" en ook "krijgshaftig", waardoor de naam vaak wordt uitgelegd als "gewijd aan Mars" of "strijder". Toch heeft de naam door de eeuwen heen een heel andere lading gekregen dan puur militair.

De bekendste drager van de oorspronkelijke vorm is de heilige Martinus van Tours, een Romeins soldaat uit de vierde eeuw die in de bekende legende zijn mantel deelde met een bedelaar in de kou. Hij liet het leger achter, leefde als kluizenaar en werd later bisschop van Tours. Zijn verhaal van barmhartigheid en moed maakte hem tot een geliefde heilige: hij is onder meer schutspatroon van Frankrijk en van Utrecht.

In Nederland is Sint-Maarten al eeuwenlang vertrouwd: in Utrecht stond in de zevende eeuw al een kerk die aan hem was gewijd. Denk ook aan de Sint-Maartenstraditie op 11 november, wanneer kinderen met lampionnen langs de deuren gaan. Ook de kerkhervormer Maarten Luther droeg de naam.

Maarten voelt stevig en eerlijk, als een naam die geen opsmuk nodig heeft. Hij draagt een mooie gelaagdheid in zich: kracht en zachtheid tegelijk, strijdbaarheid en mededogen in één klank. Een naam die karakter uitstraalt zonder te hoeven schreeuwen.