Myron

De naam Myron (Grieks: Μύρων) komt uit het Oudgrieks. Hij wordt vaak in verband gebracht met het woord mýron (μύρον), dat welriekende olie of zalf betekent, ook in de zin van parfum. Een andere uitleg koppelt de naam aan een Grieks woord voor 'aangenaam'. Mirre is iets anders: het Griekse woord voor die geurige hars is mýrra.

In het oude Griekenland was Myron de naam van een beroemde beeldhouwer uit de vijfde eeuw voor Christus. Hij werkte vooral in brons en is bekend van zijn Discobolus (de Discuswerper).

In het christendom komt het woord mýron terug. In het Johannesevangelie zalft Maria de voeten van Jezus met kostbare nardusolie, in het Grieks mýron. In de oosterse kerken heet de gewijde zalfolie nog altijd myron. Ook twee heiligen dragen de naam: Myron van Kreta, een bisschop en wonderdoener die rond 350 overleed, en Myron van Cyzicus, een priester die in 250 onder keizer Decius als martelaar stierf.

Een bekende Nederlandse drager is de voetballer Myron Boadu, die bij AZ werd opgeleid.