Ophelia

De naam Ophelia wordt in verband gebracht met het Griekse woord ophelos, dat "hulp" of "voordeel" betekent. Het verwante ōpheleia heeft de bredere betekenis van hulp, bijstand en "nuttigheid". Het is een naam die al eeuwen een bijzondere literaire en culturele lading draagt.

In de Italiaanse renaissanceliteratuur komt de naam al voor: in het herdersdicht Arcadia van Jacopo Sannazaro heet een koeherder Ofelia. De bekendste Ophelia is het personage van William Shakespeare in Hamlet (rond 1600): de dochter van Polonius, die door Hamlet wordt afgewezen en verdrinkt. Haar tragische verhaal gaf de naam een romantische en melancholische bijklank die tot vandaag voelbaar is.

In de beeldende kunst werd Ophelia een geliefd onderwerp, vooral bij de prerafaëlieten. Het schilderij van John Everett Millais uit 1851-1852, waarop Ophelia tussen de bloemen in een beek verdrinkt, is een van de bekendste afbeeldingen bij het toneelstuk.

Symbolisch staat Ophelia voor schoonheid in kwetsbaarheid, voor gevoeligheid en poëzie. De naam roept beelden op van natuur, bloemen en water. In Nederland is Ophelia nooit heel gangbaar geweest: in de jaren waarvan cijfers bekend zijn, kregen telkens 11 tot 13 meisjes deze naam. Het is een naam die fluistert in plaats van schreeuwt en juist daarin haar kracht vindt.