Rav

De naam Rav vindt zijn oorsprong in het Hebreeuwse en Aramese woord rav (רב), dat letterlijk "groot", "veel" of "meester" betekent. In de Joodse traditie is rav de eretitel die wordt gegeven aan geleerden en rabbijnen, vergelijkbaar met hoe wij "meester" of "leraar" zouden zeggen. De bekendste drager van deze titel als eigennaam is Abba Arika, een Talmoedgeleerde uit de derde eeuw die simpelweg als Rav bekendstond en een van de belangrijkste stemmen werd in de Babylonische Talmoed.

Als voornaam is Rav vooral in Nederland en Vlaanderen in opkomst geraakt. Het past in de trend van korte, krachtige jongensnamen met één lettergreep, zoals Sem, Lev en Jip. Sommige ouders kiezen Rav als zelfstandige naam, anderen zien er een verkorting in van namen als Ravi (Sanskriet voor "zon") of een spellingvariant van Raf (van Rafaël). Toch heeft Rav als losse naam een eigen karakter dat stevig op zichzelf staat.

De betekenislaag van "meester" en "grootheid" geeft de naam een mooie diepgang zonder dat hij zwaar of beladen klinkt. Rav is compact en direct, met een warme a-klank en een zachte afsluiting. Het is een naam die kracht uitstraalt in zijn eenvoud, als een stevige handdruk in drie letters.