Rebecca

Rebecca is de Latijnse en internationaal verspreide vorm van het Hebreeuwse Rivqah (רִבְקָה). Over de precieze betekenis bestaat geen zekerheid. De naam wordt uitgelegd als "verbinden" of "vastbinden": hij hoort bij een Hebreeuwse stam die waarschijnlijk "vastbinden" betekende, dezelfde stam als marbeq, een stal waar vee werd vastgezet. Een oudere uitleg leest de naam als "boeien door schoonheid", wat haar de bijklank geeft van iemand die mensen aan zich bindt.

In de Bijbel is Rebekka een van de vier aartsmoeders van het joodse volk, naast Sara, Rachel en Lea. In Genesis lezen we hoe zij bij het water te drinken geeft aan de knecht van Abraham en daarna ook aan zijn kamelen, een daad van gastvrijheid die leidt tot haar huwelijk met Isaak. Ze is de moeder van de tweeling Esau en Jakob en speelt een actieve, besluitvaardige rol in de familiegeschiedenis: zij zorgt ervoor dat Jakob de zegen van zijn vader krijgt.

In de Griekse bijbeltekst heet ze Rhebekka, in de Latijnse vertaling Rebecca.

Vandaag de dag klinkt Rebecca vertrouwd en elegant, met een rijk verhaal erachter.