Rhea

Rhea is een naam met wortels in de Griekse mythologie. In het Oudgrieks schrijf je hem als Rhéa (Ῥέα). Al in de oudheid werd de naam in verband gebracht met het werkwoord rhein, dat 'stromen' of 'vloeien' betekent, maar de werkelijke herkomst is onzeker.

In de Griekse mythologie was Rhea een Titanide, dochter van Uranus (de hemel) en Gaia (de aarde). Ze trouwde met haar broer Kronos en werd moeder van zes van de belangrijkste Olympische goden: Zeus, Hera, Poseidon, Demeter, Hestia en Hades. Daarom heet ze ook wel de moeder van de goden. Kronos slikte zijn kinderen bij hun geboorte in. Rhea redde haar jongste zoon Zeus door Kronos een in doeken gewikkelde steen te laten inslikken in plaats van het kind.

Rhea gold als godin van de vruchtbaarheid en werd later gelijkgesteld met Cybele; de Romeinen zagen haar als Ops. Buiten de mythologie leeft de naam voort in de astronomie (Rhea is de op een na grootste maan van Saturnus) en in de biologie: de nandoe, een Zuid-Amerikaanse loopvogel, heet in het Latijn Rhea americana.

In Nederland klinkt Rhea internationaal, met een zachte klank. Voor ouders die houden van een korte naam met een rijk verhaal erachter, is Rhea een naam die de warmte van een oermoeder draagt in slechts vier letters.