Scottie

Scottie is een naam met een heerlijk toegankelijke klank en een duidelijke herkomst. De naam is afgeleid van Scott, wat oorspronkelijk een Oudengelse familienaam was voor iemand uit Schotland of iemand die Gaelisch sprak. Het woord Scot gaat terug op het Latijnse Scottus, waarmee de Romeinen de Gaelisch sprekende volkeren uit Ierland en later Schotland aanduidden. Scottie is dus letterlijk te vertalen als "uit Schotland" of "Gaelisch spreker".

Vanouds was Scott vooral een achternaam, die in de Engelstalige wereld geleidelijk als voornaam in gebruik raakte. Scottie ontstond als verkleinde, liefkozende vorm en werd in eerste instantie vooral als koosnaam gebruikt. In de twintigste eeuw groeide Scottie uit tot een zelfstandige voornaam, vooral in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.

De naam wordt zowel voor jongens als meisjes gebruikt, maar wint als meisjesnaam steeds meer terrein. Dat komt waarschijnlijk door de zachte -ie-uitgang, die in het Engels en Nederlands vaak als vrolijk en lief wordt ervaren.

Symbolisch draagt Scottie iets speels en ongedwongens in zich. Het roept een beeld op van iemand die benaderbaar is, met een lichte charme en een eigenzinnige frisheid. In Nederland is de naam nog vrij zeldzaam, wat haar juist een verrassend en onderscheidend karakter geeft. Een naam die klinkt als een warme glimlach en meteen blijft hangen.