Shams

De naam Shams komt uit het Arabisch en betekent letterlijk "zon". Het woord shams (شمس) is een van de oudste en meest herkenbare woorden in de Arabische taal en draagt een diepe symboliek van licht, warmte en levenskracht.

In de Koran neemt de zon een bijzondere plek in. Soera Ash-Shams (het 91e hoofdstuk) opent met een plechtige eed bij de zon en haar stralende ochtendlicht. Het woord shams komt op meerdere plekken in de Koran terug als teken van Gods schepping en de ordening van het universum. De zon wordt beschreven als een bron van licht die de dag markeert en het leven op aarde mogelijk maakt.

Historisch gezien is Shams een naam die zowel zelfstandig als in samengestelde vormen wordt gebruikt. De bekendste combinatie is Shams al-Din, wat "zon van het geloof" betekent. Deze samenstelling werd door geleerden, dichters en mystici gedragen, waaronder de beroemde Shams-e Tabrizi, de spirituele leermeester van de Perzische dichter Roemi.

In het Midden-Oosten en Noord-Afrika wordt Shams als uniseksnaam gebruikt, al wordt de naam in Nederland vaker aan meisjes gegeven. De naam klinkt kort, helder en direct, bijna als een lichtflits. Shams is een naam die warmte uitstraalt zonder zwaar te zijn, alsof je een stukje zonneschijn aan iemand meegeeft.