Tarik

De naam Tarik komt uit het Arabisch en is afgeleid van het woord tariq (طارق), dat letterlijk "hij die klopt" of "nachtelijke bezoeker" betekent. Het werkwoord taraqa betekent 'kloppen' of 'aankloppen', en van daaruit ontstond de overdrachtelijke betekenis van iemand die komt in de nacht, een bezoeker bij het vallen van de duisternis.

In de Koran speelt de naam een bijzondere rol. In soera At-Tariq (hoofdstuk 86) wordt at-tariq gebruikt als aanduiding voor een helder stralende ster die 's nachts aan de hemel verschijnt: de morgenster. Dit gaf de naam een poëtische en kosmische dimensie. De ster die de nacht doorboort met zijn licht werd een symbool van hoop en leiding.

Historisch gezien is de naam onlosmakelijk verbonden met Tariq ibn Ziyad, de Berberse veldheer die in 711 het Iberisch schiereiland bereikte. De rots waar hij aan land ging werd naar hem vernoemd: Jabal Tariq, het huidige Gibraltar. Dat maakt Tarik ook een naam met een indrukwekkend geografisch en militair-historisch verhaal.

De naam is wijdverspreid in de Arabische wereld, Noord-Afrika, Turkije en ook in West-Europa. In Nederland wordt Tarik al tientallen jaren gebruikt en klinkt de naam vertrouwd en toegankelijk. De combinatie van een diepe betekenis, een rijke geschiedenis en een krachtige klank maakt Tarik tot een naam die direct indruk maakt, als een ster die helder oplicht tegen een donkere hemel.