Abel

De naam Abel komt uit het Hebreeuws en is afgeleid van het woord hevel (הֶבֶל), dat letterlijk "adem", "damp" of "vluchtigheid" betekent. Het woord draagt een gevoel van vergankelijkheid in zich, iets dat er even is en dan weer verdwijnt, licht als een zuchtje wind.

In de Bijbel is Abel de tweede zoon van Adam en Eva. Hij was een herder die God een offer bracht dat welgevallig was, in tegenstelling tot het offer van zijn broer Kaïn. Uit jaloezie doodde Kaïn zijn broer, waarmee Abel in de christelijke en joodse traditie symbool werd voor onschuld en oprechtheid. In het Nieuwe Testament wordt hij zelfs "de rechtvaardige Abel" genoemd (Matteüs 23:35).

De naam heeft zich vanuit de bijbelse traditie over de hele wereld verspreid. In Spanje en Latijns-Amerika is Abel een veelvoorkomende naam, en ook in Scandinavië, Duitsland en Nederland wordt hij al eeuwenlang gebruikt. Door zijn korte, heldere klank past hij moeiteloos in vrijwel elke taal.

Wat Abel zo bijzonder maakt, is die dubbelheid: enerzijds draagt de naam een zachte, bijna kwetsbare betekenis mee, anderzijds straalt hij kracht uit door zijn eenvoud en diepe verhaaltraditie. Het is een naam die iets breekbaars en kostbaars tegelijk uitdrukt, als een herinnering dat wat waardevol is, ook beschermd mag worden.