Annabel

De naam Annabel heeft een gelaagde herkomst. Een eerste verklaring is dat het een samenvoeging is van Anna ("genade") en het Franse belle ("mooi"), wat samen zoiets betekent als "genadevolle schoonheid" of "lieflijke genade". Maar er is ook een andere route: de naam wordt wel verbonden met het Latijnse amabilis, dat "beminnelijk" of "lieflijk" betekent. Welke verklaring de juiste is, staat niet vast.

De Amerikaanse dichter Edgar Allan Poe gaf de naam in 1849 een romantische en poëtische glans met zijn gedicht Annabel Lee, een weemoedig liefdesverhaal over een geliefde die hij verliest.

In Nederland wordt de naam gewaardeerd om de zachte, melodieuze klank. Het drielettergrepige ritme geeft de naam iets vloeiends en vrouwelijks.

Annabel draagt een symboliek van schoonheid die verder gaat dan het uiterlijke: het gaat om lieflijkheid, warmte en een innerlijke gratie. Het is een naam die meteen een beeld oproept van iemand met zachte kracht en een verfijnde persoonlijkheid. Voor wie een naam zoekt die zowel sierlijk als stevig klinkt, heeft Annabel precies die balans tussen tederheid en karakter.