Anastasia

Anastasia is een naam met diepe Griekse wortels. Ze komt van het woord anastasis (ἀνάστασις), dat "opstaan", "opstanding" of "wederopstanding" betekent. Het woord begint met ana (op, opnieuw) en is verwant aan stasis (staan). Je zou Anastasia dus kunnen lezen als "zij die opstaat".

In de vroegchristelijke wereld kreeg de naam een bijzondere lading. De opstanding was hét centrale thema van het christelijk geloof. De heilige Anastasia van Sirmium, naar de overlevering een martelares uit de tijd van keizer Diocletianus, werd in de vijfde en zesde eeuw al in Rome en Constantinopel vereerd. Ze wordt tot op de dag van vandaag vereerd in zowel de katholieke als de orthodoxe traditie.

Vanuit het Byzantijnse Rijk verspreidde haar verering zich naar de Balkan en de Oost-Slavische wereld. Bekend is ook grootvorstin Anastasia, de jongste dochter van tsaar Nicolaas II, over wier lot lang legendes de ronde deden.

In West-Europa en Nederland heeft de naam een wat verfijndere, bijna sprookjesachtige uitstraling gekregen. De elegante klank met vier lettergrepen geeft haar iets vorstelijks en tijdloos. Wie Anastasia hoort, denkt aan veerkracht en nieuw begin, aan iemand die altijd weer opstaat, hoe het leven ook loopt. Het is een naam die draagt, in elke fase van het leven.