Anthony

Anthony komt van de oude Romeinse familienaam Antonius. Wat die naam oorspronkelijk betekende, is niet zeker. Vaak hoor je de uitleg "van onschatbare waarde" of "de onschatbare", en soms wordt de naam verbonden met het Griekse anthos ("bloem"). Geen van die verklaringen is bewezen, en ook een Etruskische oorsprong wordt genoemd.

De naam werd beroemd dankzij Marcus Antonius, de Romeinse generaal en politicus die een hoofdrol speelde in de nadagen van de Romeinse Republiek. Later gaven twee invloedrijke heiligen de naam een diep christelijk karakter: Antonius de Grote, de woestijnvader uit Egypte die als grondlegger van het christelijk kloosterleven wordt beschouwd, en Antonius van Padua, de geliefde Portugees-Italiaanse prediker uit de dertiende eeuw.

Vanuit het Latijn verspreidde de naam zich over Europa en kreeg in elke taal een eigen klank: Antonio in het Italiaans en Spaans, Antoine in het Frans, Anton in het Duits en Anthony in het Engels.

Wat Anthony aantrekkelijk maakt, is die combinatie van stevigheid en warmte. Het is een naam die nergens misstaat. De klank heeft iets resoluts en tegelijk iets toegankelijks, alsof de naam al bij voorbaat vertrouwen wekt.