Anthony

Anthony komt van de oude Romeinse familienaam Antonius, een naam die al eeuwen meegaat en waarvan de precieze betekenis niet helemaal zeker is. De meest gangbare verklaring is "van onschatbare waarde" of "de onschatbare", afgeleid van het Griekse anthos ("bloem"), hoewel taalkundigen hier niet unaniem over zijn. Sommigen leggen de oorsprong bij een Etruskisch woord waarvan de betekenis verloren is gegaan.

De naam werd beroemd dankzij Marcus Antonius, de Romeinse generaal en politicus die een hoofdrol speelde in de nadagen van de Romeinse Republiek. Later gaven twee invloedrijke heiligen de naam een diep christelijk karakter: Antonius de Grote, de woestijnvader uit Egypte die als grondlegger van het christelijk kloosterleven wordt beschouwd, en Antonius van Padua, de geliefde Portugees-Italiaanse prediker uit de dertiende eeuw.

Vanuit het Latijn verspreidde de naam zich over heel Europa en kreeg in elke taal een eigen klank: Antonio in het Italiaans en Spaans, Antoine in het Frans, Anton in het Duits en Nederlands, en Anthony in het Engels. Die Engelse vorm werd vooral populair vanaf de middeleeuwen en is wereldwijd een van de meest herkenbare jongensnamen geworden.

Wat Anthony zo aantrekkelijk maakt, is die combinatie van stevigheid en warmte. Het is een naam die nergens misstaat, of je nu een vergaderzaal binnenloopt of op een zonnig terras zit. De klank heeft iets resoluts en tegelijk iets toegankelijks, alsof de naam al bij voorbaat vertrouwen wekt.