Boris

De naam Boris heeft diepe wortels in de Slavische taalgeschiedenis. Hij wordt meestal teruggevoerd op het Oudslavische woord boru, dat 'strijd' of 'gevecht' betekent. De meest gangbare betekenis is dan ook "strijder" of "roemvol in de strijd". Sommige taalkundigen verbinden de naam ook met het Turkse böri, dat 'wolf' betekent, wat goed past bij de vroege Bulgaarse cultuur waarin Turkse en Slavische invloeden samensmolten.

Historisch werd de naam vooral beroemd door Boris I van Bulgarije, de negende-eeuwse vorst die het christendom als staatsgodsdienst invoerde. Sindsdien bleef Boris een populaire koningsnaam in Bulgarije en verspreidde hij zich naar Rusland en andere Slavische landen. In Rusland werd de naam nog bekender door de heiligverklaarde prins Boris van Kiev.

In West-Europa raakte Boris vooral in de twintigste eeuw in zwang, mede dankzij literaire en culturele figuren. De naam heeft iets onmiskenbaar krachtigs: kort, direct en met een warme maar stevige klank.

Symbolisch draagt Boris de energie van moed en doorzettingsvermogen. De mogelijke verbinding met 'wolf' voegt daar een laag van onafhankelijkheid en wildheid aan toe.

In Nederland is Boris een naam die meteen herkenbaar is zonder al te veel voor te komen. Hij klinkt als een naam voor iemand met een eigen koers en een sterke persoonlijkheid.