Camilla

De naam Camilla vindt haar oorsprong in het Latijnse woord camillus, dat verwees naar een jonge ceremoniële tempeldienaar in het oude Rome. Deze camilli waren kinderen uit voorname families die tijdens religieuze rituelen de priesters bijstonden. De naam draagt daarmee van oorsprong de betekenis "dienares van de tempel" of "helper bij het heilige".

De bekendste vroege draagster is Camilla, de legendarische krijgersprinses uit Vergilius' Aeneis. Zij was koningin van de Volsci en vocht als een onverschrokken strijdster. Vergilius beschreef haar als zo snel dat ze over een korenveld kon rennen zonder de aren te buigen. Dit beeld gaf de naam een extra laag van kracht en onafhankelijkheid.

Sommige taalkundigen vermoeden dat de naam nog diepere, Etruskische wortels heeft, al is die verbinding lastig hard te maken. Wat vaststaat is dat Camilla al in de Romeinse oudheid als persoonsnaam bestond en via de klassieke literatuur haar weg vond naar heel Europa.

De naam werd populair in Italië, Frankrijk en Engeland, en beleefde in Scandinavië een enorme opleving. In Nederland klinkt Camilla verfijnd en internationaal, zonder afstandelijk te worden. Het is een naam die moeiteloos over grenzen heen reist.

Wie Camilla kiest, kiest een naam die elegantie en veerkracht in zich draagt, als een echo van die snelvoetige krijgersprinses uit de oudheid.