Camiel

De naam Camiel komt van het Latijnse Camillus, een woord dat in het oude Rome werd gebruikt voor een jonge tempeldienaar, een kind of jongeling die priesters bijstond bij religieuze ceremonieën. Het woord had een eervolle lading: een camillus was van nobele afkomst en vervulde een heilige taak. Sommige taalkundigen leggen ook een verband met het Griekse kadmiloi, dat verwees naar dienaren van de Kureten, mysterieuze wezens uit de Griekse mythologie.

De naam heeft daardoor twee mooie betekenislagen: "dienaar" in de zin van toewijding en dienstbaarheid, maar ook "edel" of "nobel", vanwege de hoge status die aan zo'n tempelrol werd verbonden. Het is een naam die bescheidenheid en waardigheid tegelijk uitstraalt.

In de loop der eeuwen verspreidde de naam zich vanuit Italië over Europa. In het Frans werd het Camille (dat daar zowel voor jongens als meisjes wordt gebruikt), en in het Nederlands ontstonden de vormen Camiel en Kamiel. Vooral in Nederland en Vlaanderen is Camiel een vertrouwde naam, die nooit massaal populair werd maar altijd een vaste plek behield.

Wat Camiel zo bijzonder maakt, is die zachte, warme klank in combinatie met een stevige, bijna aristocratische uitstraling. Het is een naam die moeiteloos klinkt in zowel een kinderkamer als een vergaderzaal, een naam die groeit met wie hem draagt en altijd een beetje verfijnd aanvoelt.