Casper

De naam Casper heeft waarschijnlijk zijn wortels in het Perzische woord ganzabara, dat zoiets betekent als "schatbewaarder" of "beheerder van de schatkamer". Via het Grieks en Latijn ontwikkelde deze naam zich tot de vormen die we vandaag kennen: Casper, Caspar en Kasper. Er zijn ook taalkundigen die een verband leggen met het Aramese gaspar, maar de Perzische herkomst wordt het breedst gedragen.

De naam is onlosmakelijk verbonden met de christelijke traditie van de Drie Koningen, ook wel de Wijzen uit het Oosten genoemd. Hoewel deze figuren in het evangelie van Matteüs geen naam krijgen, werden ze vanaf de vroege middeleeuwen aangeduid als Caspar, Melchior en Balthasar. Caspar werd in die overlevering vaak afgebeeld als de jongste van de drie, die mirre aanbood aan het pasgeboren kind.

Vanuit die traditie verspreidde de naam zich door heel Europa, met name in Duitstalige en Scandinavische landen. In Nederland werd Casper vanaf de jaren negentig opnieuw populair, nadat de naam lang als wat ouder werd ervaren. Hij keerde terug met frisse energie en werd een vaste waarde in de geboortestatistieken.

De betekenis "schatbewaarder" geeft de naam een mooie symbolische lading: iemand die iets kostbaars beschermt en koestert. Dat maakt Casper tot een naam die tegelijk stevig en warm klinkt, met een verhaal dat eeuwen teruggaat maar nog altijd levendig voelt.