Clara

Clara komt rechtstreeks van het Latijnse woord clarus, dat "helder", "lichtend" of "beroemd" betekent. Het is een naam die al eeuwenlang gebruikt wordt en in haar eenvoud een bijzondere kracht draagt. De letterlijke betekenis raakt aan licht en helderheid, zowel in de letterlijke als figuurlijke zin: iemand die straalt, die opvalt, die schittert.

De naam kreeg een enorme impuls in de middeleeuwen dankzij de heilige Clara van Assisi, een Italiaanse edelvrouw die in 1212 alles achter zich liet om een leven van armoede en gebed te leiden, geïnspireerd door Franciscus van Assisi. Zij stichtte de orde der clarissen, een van de invloedrijkste vrouwelijke kloosterordes in de katholieke kerk. Door haar heiligverklaring in 1255 werd Clara een veelgekozen naam in heel Europa.

Vanuit Italië verspreidde de naam zich naar Frankrijk, Duitsland, Spanje en de Lage Landen, en ze is in al die culturen nooit echt weggeweest. In Nederland heeft Clara een wat klassiekere uitstraling. Ze doet denken aan een tijd van sierlijke handschriften en portretten in olieverf, maar klinkt tegelijkertijd verrassend fris en helder.

Symbolisch staat Clara voor zuiverheid en glans: een naam die licht brengt zonder luidruchtig te zijn. Ze is bescheiden en tegelijk onmiskenbaar aanwezig. In een tijd waarin korte, heldere namen weer volop gewaardeerd worden, voelt Clara als een naam die bij elke eerste ontmoeting meteen vertrouwen wekt, als zonlicht door schoon glas.