Klara

De naam Klara komt van het Latijnse woord clarus, dat "helder", "stralend" of "beroemd" betekent. Het is een naam die al eeuwenlang in gebruik is en wortels heeft die teruggaan tot het Romeinse Rijk, waar clarus als bijnaam werd gebruikt voor mensen van aanzien.

De bekendste historische drager is de heilige Clara van Assisi, een Italiaanse adellijke vrouw die in de dertiende eeuw alles opgaf om een leven van armoede en gebed te leiden. Zij stichtte de orde der Clarissen en wordt in de katholieke kerk vereerd als beschermheilige van televisie en ooglijders, wat mooi aansluit bij de betekenis "helder" en "licht".

Vanuit Italië verspreidde de naam zich over heel Europa. In Scandinavië, Duitsland en Oost-Europa werd de spelling Klara gangbaar, terwijl Clara meer in Zuid-Europa en de Engelstalige wereld wordt gebruikt. In Nederland komen beide vormen voor, maar Klara heeft net iets meer een Midden-Europese klank.

De symboliek van licht en helderheid maakt deze naam bijzonder veelzeggend. Klara roept beelden op van iemand die schijnt, die opvalt door wie ze is. De naam klinkt stevig en helder, met een openheid die meteen warmte geeft.

In Nederland heeft Klara een klassieke uitstraling die nooit echt is weggeweest. Het is een naam die kracht en zachtheid verenigt in twee heldere lettergrepen, als een raam dat openstaat naar het licht.