Esmee

De naam Esmee komt uit het Frans en is afgeleid van het Oudfranse werkwoord esmer, dat "schatten" of "waarderen" betekent. Dit woord gaat op zijn beurt terug op het Latijnse aestimare, met dezelfde betekenis. Esmee draagt daarmee de prachtige kernbetekenis "de gewaardeerde" of "de geliefde".

Oorspronkelijk was de naam in het Frans een mannelijke vorm: Esmé was een jongensnaam die in de Middeleeuwen voorkwam onder Franse edellieden. Zo droeg Esmé Stuart, een zestiende-eeuwse Frans-Schotse hertog, deze naam. Later ontstond de vrouwelijke variant Esmée met een extra accent, en die vorm groeide uit tot de meisjesnaam die we nu kennen.

In Nederland werd Esmee vanaf de jaren tachtig steeds populairder, met een piek rond het jaar 2001. De naam voelt hier vertrouwd en geliefd, maar heeft tegelijkertijd een internationaal karakter door haar Franse wortels. De spellingvariant Esmée, met accent op de laatste letter, wordt ook veel gebruikt en benadrukt de Franse herkomst nog iets meer.

Wat Esmee zo mooi maakt, is de warme betekenislaag: het is een naam die uitdrukt dat iemand wordt gekoesterd en op waarde geschat. Die zachte kracht zit verweven in elke lettergreep. Een naam die klinkt als een fluistering van genegenheid, met net genoeg elegantie om altijd op te vallen.