Fons

De naam Fons is een korte, krachtige naam die vrijwel altijd wordt gezien als een verkorting van Alfons of Alfonsus. De oorsprong ligt in het Germaanse Adalfuns of Hildefuns, samengesteld uit adal ("edel") en funs ("bereid, klaar"). De letterlijke betekenis komt daarmee neer op "edel en bereid" of "klaar voor de strijd".

In de christelijke traditie is Alfonsus een naam met stevige wortels. Denk aan de Italiaanse heilige Alfonsus Maria de Liguori, stichter van de redemptoristen en kerkleraar, of aan de Spaanse Alfonsus Rodriguez. Die heiligenverering zorgde ervoor dat de naam zich door heel Europa verspreidde, en Fons groeide mee als vertrouwde koosnaam.

In Nederland en Vlaanderen was Fons jarenlang een populaire roepnaam, vooral in katholieke kringen. De naam heeft iets onmiskenbaar Brabantisch en Limburgs, hoewel hij zeker niet tot die regio's beperkt bleef. Het is een naam die doet denken aan warme familietradities en nuchterheid.

Symbolisch draagt Fons iets moois in zich: bereidheid en edelheid, de combinatie van daadkracht en karakter. Daarnaast klinkt er in het Latijnse woord fons ("bron") nog een extra laag mee, al is dat etymologisch gezien toeval.

Fons is het type naam dat in zijn beknoptheid precies genoeg zegt: ferm, warm en zonder opsmuk.