Guus

De naam Guus is een heerlijk korte, krachtige naam die in Nederland al generaties lang geliefd is. Het is een koosnaam die zelfstandig is gaan leven, en hij heeft twee mogelijke wortels. De meest gangbare verklaring is dat Guus een verkorting is van Gustaaf, een naam met Oudnoorse en Germaanse wortels. Gustaaf wordt vaak herleid tot de Oudnoorse elementen gautr ("Goot" of "van de Goten") en stafr ("steun" of "staf"), wat samen zoiets betekent als "steun van de Goten" of "beroemde gast". Een andere populaire verklaring verbindt Guus met Augustus, de Latijnse naam die "de verhevene" of "de eerbiedwaardige" betekent, bekend van de eerste Romeinse keizer.

In Nederland is Guus door de eeuwen heen vooral als zelfstandige naam ingeburgerd geraakt. Waar hij begon als roepnaam voor jongens die officieel Gustaaf of Augustus heetten, werd hij al snel op eigen kracht gegeven. Die ontwikkeling past bij de Nederlandse traditie van korte, krachtige namen die lekker in de mond liggen.

Cultureel gezien straalt Guus iets onmiskenbaar nuchters en stevigs uit. Het is een naam die je associeert met iemand die met beide benen op de grond staat en niet om woorden verlegen zit. De harde G aan het begin en de korte, resolute klank geven de naam een heel eigen karakter dat direct herkenbaar is als Nederlands. Guus is een naam die meteen vertrouwen wekt, als een stevige handdruk bij de kennismaking.