Gus

De naam Gus is van oorsprong een korte vorm van Augustus of Gustav. Het Latijnse augustus betekent "verheven" of "eerbiedwaardig". In 27 v.Chr. kende de Romeinse senaat die eretitel toe aan Octavianus, en later droegen alle Romeinse keizers hem. Gustav is een oude Germaanse naam waarvan de betekenis minder vaststaat: hij wordt wel uitgelegd als "staf van God" of als "staf van de Goten". Gus draagt dus twee tradities in zich.

Gus is een vlotte, eenlettergrepige roepnaam voor Augustus en Gustav. Tegenwoordig wordt Gus ook als zelfstandige voornaam gegeven.

Cultureel gezien heeft Gus een onmiskenbaar warme, toegankelijke uitstraling. Het klinkt vriendelijk en ongecompliceerd, maar draagt tegelijkertijd de grandeur van zijn langere vormen mee.

In Nederland is Gus nog vrij zeldzaam, wat de naam een verfrissend en eigenzinnig karakter geeft. Het is een naam die even goed past bij een peuter die door de tuin rent als bij iemand die later de wereld verovert, precies die combinatie van speelsheid en kracht maakt Gus zo onweerstaanbaar.