Morris

De naam Morris komt van het Latijnse Mauritius, dat letterlijk "de Moor" of "bewoner van Mauretanië" betekent. Het woord Maurus verwees oorspronkelijk naar de bewoners van het oude Mauretanië in Noord-Afrika en werd later breder gebruikt in de betekenis van "donker" of "getint". Via het Oudfrans (Maurice) kwam de naam naar Engeland, waar hij de vorm Morris kreeg.

In de middeleeuwen was de naam wijdverspreid in heel Europa, mede dankzij de verering van Sint-Mauritius, een Romeins legioencommandant uit de derde eeuw die als martelaar stierf. Zijn verhaal maakte de naam populair in zowel Duitstalige als Franstalige gebieden. In Engeland werd Morris een gevestigde familienaam én voornaam.

Morris heeft een prettig internationale klank. Hij klinkt vertrouwd in het Engels, wordt moeiteloos begrepen in het Nederlands en voelt nergens misplaatst. In Nederland dook de naam vooral op aan het eind van de twintigste eeuw en wordt hij sindsdien met enige regelmaat gegeven.

De naam draagt iets stevigs en betrouwbaars in zich, zonder zwaar of ouderwets aan te voelen. Hij combineert een rijke Europese geschiedenis met een moderne, frisse uitstraling. Voor ouders die een naam zoeken die kracht uitstraalt maar ook warmte heeft, is Morris een naam die rustig op eigen benen staat.