Joost

De naam Joost heeft een fascinerende dubbele herkomst. De meest gangbare verklaring is dat Joost de Nederlandse vorm is van de Bretonse naam Jodocus (ook wel Judocus), afgeleid van het Bretonse woord iodoc, dat zoiets betekent als "ervaren in de strijd" of "krijger". Sint-Judocus was een Bretonse prins uit de zevende eeuw die afstand deed van zijn koninkrijk om als kluizenaar te leven, en wiens verering zich vanuit Noord-Frankrijk over heel Europa verspreidde.

Daarnaast wordt Joost ook wel verbonden met de Latijnse naam Justus, die "rechtvaardig" of "rechtschapen" betekent. Beide verklaringen bestaan al eeuwenlang naast elkaar, en het is goed mogelijk dat ze in de loop der tijd in elkaar zijn gevloeid.

In Nederland en Vlaanderen is Joost al sinds de middeleeuwen een vertrouwde naam. De uitdrukking "Joost mag het weten" laat zien hoe diep de naam in de Nederlandse taal is geworteld. In de zeventiende eeuw droeg de beroemde dichter Joost van den Vondel de naam met grote trots.

Joost heeft een onmiskenbaar Nederlandse klank: kort, stevig en zonder opsmuk. Het is een naam die kracht en betrouwbaarheid uitstraalt, met die mooie bijklank van rechtvaardigheid. Een naam die je meteen serieus neemt, maar die tegelijk warm en benaderbaar klinkt, als een stevige handdruk.