Lejla

De naam Lejla is afgeleid van het Arabische woord layl (ليل), dat "nacht" betekent. De letterlijke betekenis verwijst naar de donkerte en stilte van de nacht, en bij uitbreiding wordt de naam ook wel geassocieerd met "donkere schoonheid" of "donkerharig". Het is een naam die al eeuwenlang tot de verbeelding spreekt.

Lejla is de Bosnische en Zuid-Slavische schrijfwijze van de naam die in het Arabisch als Layla of Leila bekend is. Het beroemdste verhaal rondom deze naam is dat van Layla en Majnun, een klassiek Arabisch-Perzisch liefdesverhaal uit de zevende eeuw dat later door de dichter Nizami Ganjavi in de twaalfde eeuw tot een meesterwerk werd uitgewerkt. In dat verhaal staat Layla symbool voor onbereikbare, allesverterende liefde.

De naam verspreidde zich vanuit het Arabisch naar Perzië, Turkije en de Balkan, waar de schrijfwijze Lejla gemeengoed werd, vooral in Bosnië en Herzegovina. Via migratie en culturele uitwisseling is Lejla ook in West-Europa steeds bekender geworden.

Symbolisch draagt Lejla de poëzie van de nacht in zich: mysterie, rust, diepgang en een stille kracht. Het is een naam die iets fluistert in plaats van schreeuwt, en juist daarin zit haar aantrekkingskracht.

In Nederland klinkt Lejla zowel vertrouwd als bijzonder, een naam die moeiteloos over grenzen heen reikt en overal mooi blijft klinken.