Mauro

De naam Mauro komt rechtstreeks van het Latijnse Maurus, wat letterlijk "donker" of "donkerhuidige" betekent. Het woord werd in de Romeinse tijd gebruikt als aanduiding voor iemand uit Mauretania, het gebied in Noord-Afrika dat ruwweg overeenkomt met het huidige Marokko en Algerije. De naam droeg dus oorspronkelijk zowel een beschrijvende als een geografische betekenis.

In de christelijke traditie werd de naam bekend door Sint-Maurus, een jonge leerling van Benedictus van Nursia in de zesde eeuw. Volgens de overlevering redde Maurus op wonderbaarlijke wijze een medebroeder uit het water, wat hem een bijzondere plek in de benedictijnse traditie opleverde. Zijn feestdag op 15 januari wordt nog steeds herdacht.

Mauro is de Italiaanse vorm van Maurus en geniet vooral in Italië, Spanje, Portugal en Latijns-Amerika grote populariteit. In Nederland en Vlaanderen is de naam minder traditioneel, maar hij wordt steeds vaker gekozen door ouders die houden van een naam met een mediterraan karakter en een korte, krachtige klank.

Wat Mauro zo aantrekkelijk maakt, is die combinatie van warmte en pit. De twee lettergrepen klinken open en melodieus, maar hebben tegelijk iets vastberadens. Het is een naam die je direct onthoudt en die moeiteloos over grenzen heen begrepen wordt. Voor ouders die een naam zoeken met diepte, geschiedenis en een vleugje zuidelijke zon is Mauro een schot in de roos.