Mauro

De naam Mauro komt rechtstreeks van het Latijnse Maurus, wat "Moor" betekent. Het woord werd in de Romeinse tijd gebruikt als aanduiding voor iemand uit Mauretania, een gebied in het noordwesten van Afrika aan de Atlantische Oceaan. Mauro is dus van oorsprong een afkomstnaam. Een veelgehoorde uitleg verbindt de naam ook met "donker", maar dat is niet zeker.

In de christelijke traditie werd de naam bekend door Sint-Maurus, een jonge leerling van Benedictus van Nursia in de zesde eeuw. Het verhaal gaat dat Maurus op bevel van Benedictus over het water liep om een medebroeder te redden die in een meer was gevallen. Dat verhaal gaf hem een bijzondere plek in de benedictijnse traditie. Zijn gedenkdag op 15 januari wordt nog steeds gevierd.

Mauro is de Italiaanse vorm van Maurus. In Nederland is de naam minder traditioneel, maar ouders die houden van een naam met een mediterraan karakter en een korte, krachtige klank kiezen er geregeld voor: in 2025 twintig keer.

Wat Mauro aantrekkelijk maakt, is die combinatie van warmte en pit. De twee lettergrepen klinken open en melodieus, maar hebben tegelijk iets vastberadens. Het is een naam die je direct onthoudt en die moeiteloos over grenzen heen begrepen wordt. Voor ouders die een naam zoeken met diepte, geschiedenis en een vleugje zuidelijke zon is Mauro een schot in de roos.