Mylène

Mylène is een naam die je vooral in Frankrijk en franstalig België tegenkomt, en die vanaf de twintigste eeuw ook in Nederland aan populariteit won. De meest gangbare verklaring is dat Mylène ontstaan is als een samentrekking van Marie en Hélène. Daarmee draagt de naam echo's van beide namen in zich: Maria, met wortels in het Hebreeuwse Mirjam, en Helene, afkomstig van het Griekse helene dat "licht" of "glans" betekent.

Daarnaast wordt Mylène ook wel verbonden met de Slavische naam Milena, afgeleid van het Slavische element mil, dat "lief" of "bemind" betekent. Of die link historisch klopt, is lastig vast te stellen, maar het verklaart wel waarom de naam in meerdere culturen herkenbaar klinkt.

In Frankrijk werd Mylène vooral populair in de jaren zeventig en tachtig. De bekendste draagster is zonder twijfel zangeres Mylène Farmer, die de naam vanaf de jaren tachtig een haast iconische klank meegaf. In Nederland voelt de naam verfijnd en een tikje apart, zonder buitenissig te zijn.

De zachte, melodieuze klank van Mylène geeft de naam iets lieflijks en tegelijk iets zelfbewusts. De klemtoon op de tweede lettergreep en het accent grave op de è zorgen voor een elegante, bijna muzikale cadans. Het is een naam die fluistert in plaats van roept, en juist daardoor lang blijft hangen.