Nona

De naam Nona komt uit het Latijn en betekent letterlijk "de negende", afgeleid van het Latijnse woord nonus. In het oude Rome werd de naam traditioneel gegeven aan het negende kind in een gezin, of aan een kind dat in de negende maand werd geboren. Het was een van de zogenaamde "telnamen" die Romeinse families gebruikten, vergelijkbaar met namen als Quintus (vijfde) of Octavia (achtste).

Maar Nona draagt ook een bijzondere mythologische laag. In de Romeinse mythologie was Nona een van de drie Parcae, de schikgodinnen die samen het lot van ieder mens bepaalden. Nona was degene die de levensdraad spon, haar zus Decima mat de draad af, en Morta knipte hem door. Daarmee symboliseert Nona het begin, de geboorte, het allereerste moment van een mensenleven.

De naam is nooit massaal populair geweest, maar heeft door de eeuwen heen wel degelijk in gebruik gebleven, vooral in Italië en later ook in Nederland en andere Europese landen. In Nederland klinkt Nona vertrouwd en toegankelijk, zonder ouderwets aan te voelen.

Wat deze naam zo mooi maakt, is die combinatie van eenvoud en diepgang. In slechts twee lettergrepen draagt Nona de betekenis van een nieuw begin en het spinnen van een eigen levensverhaal. Een naam die zacht klinkt, maar een krachtig verhaal vertelt over het wonder van het begin.