Peter

De naam Peter komt van het Griekse woord petros, dat "rots" of "steen" betekent. Het is de rechtstreekse voortzetting van de Latijnse vorm Petrus, die weer teruggaat op dat Griekse origineel. In het Aramees, de taal die Jezus sprak, luidt het equivalent Kefa (ook wel Cefas), met dezelfde betekenis: rots.

In het Nieuwe Testament is het de apostel Simon die van Jezus de bijnaam Petrus krijgt, met de woorden: "Jij bent Petrus, en op deze rots zal ik mijn kerk bouwen." Die passage uit Matteüs 16:18 maakte de naam onlosmakelijk verbonden met trouw, standvastigheid en leiderschap. Petrus wordt in de christelijke traditie beschouwd als de eerste bisschop van Rome en daarmee als grondlegger van het pausdom.

Vanuit die krachtige bijbelse basis verspreidde de naam zich over heel Europa. In vrijwel elke Europese taal bestaat een eigen variant: Pierre in het Frans, Pedro in het Spaans en Portugees, Piotr in het Russisch, Pietro in het Italiaans. In Nederland en Vlaanderen is Peter al eeuwenlang een vertrouwde naam die generaties lang populair bleef, vooral in de tweede helft van de twintigste eeuw.

De symboliek van de rots spreekt voor zich: iets onwrikbaars, betrouwbaars, iets waar je op kunt bouwen. Peter draagt die kracht op een toegankelijke, onopgesmukte manier. Het is een naam zonder franjes die precies zegt wat hij bedoelt, en dat maakt hem zo mooi: stevig, eerlijk en recht door zee.