Petra

Petra komt rechtstreeks uit het Grieks en betekent letterlijk "rots" of "steen". Het woord petra duidt in het klassiek Grieks op een massief rotsblok, een stevig fundament, iets wat niet zomaar beweegt. De naam is de vrouwelijke pendant van Petrus, die op zijn beurt de Griekse vertaling is van het Aramese Kefas.

In het Nieuwe Testament speelt het woord een sleutelrol: Jezus geeft zijn leerling Simon de bijnaam Petrus en gebruikt het woord petra als beeldspraak voor het fundament waarop de kerk gebouwd zal worden. Daarmee kreeg de naam een diepe religieuze lading van betrouwbaarheid en onwrikbare trouw.

Vanuit die bijbelse traditie verspreidde de naam Petrus zich over heel Europa, en al vroeg ontstonden vrouwelijke vormen zoals Petra. In Nederland was Petra bijzonder geliefd in de jaren vijftig en zestig, toen het een van de meest gekozen meisjesnamen was. Ook in Duitsland, Scandinavië, Spanje en Griekenland is de naam wijdverbreid.

Symbolisch draagt Petra de kracht van standvastigheid in zich: iemand op wie je kunt bouwen, stevig en betrouwbaar. Tegelijk klinkt de naam verrassend zacht en vrouwelijk voor een woord dat "rots" betekent, en juist die tegenstelling geeft Petra haar bijzondere charme.

Voor wie een naam zoekt die stevig staat maar nooit zwaar aanvoelt, is Petra een naam die moeiteloos kracht en gratie combineert, als een gladgepolijste steen in je hand.