Sion

De naam Sion gaat terug op het Hebreeuwse Tsiyyon (צִיּוֹן), de naam van een heuvel in Jeruzalem. Sion is ook een oudere spelling van Zion. Wat het woord oorspronkelijk betekende, is onzeker. Het wordt in verband gebracht met een Hebreeuws woord voor "wegwijzer" of "gedenkteken", en ook met een woord voor "droogte" of "droog land".

In de Bijbel is Sion eerst de burcht van de Jebusieten, die koning David verovert in het boek 2 Samuël. Daarna heet die vesting de stad van David. Later wordt Sion een naam voor Jeruzalem zelf.

In het Oude Testament komt Sion ruim honderdvijftig keer voor, vooral in de Psalmen en bij profeten als Jesaja. Sion staat daar voor de stad van God en een toevlucht voor zijn volk. In het Nieuwe Testament spreekt de brief aan de Hebreeën over de berg Sion als het hemelse Jeruzalem.

In Wales is Siôn (met een dakje op de o) een vorm van John. Die naam komt uit het Hebreeuws en betekent "God is genadig geweest". Sion heeft zo twee routes: de bijbelse berg en de Welshe vorm van John.