Valerie

Valerie komt van het Latijnse werkwoord valere, dat "sterk zijn", "gezond zijn" of "krachtig zijn" betekent. De naam is een vrouwelijke vorm van de oude Romeinse familienaam Valerius, die werd gedragen door een van de oudste en meest invloedrijke patriciërsfamilies van Rome. Binnen die familie betekende de naam zoiets als "zij die sterk is" of "de krachtige".

In de vroegchristelijke traditie werd de naam bekend door de heilige Valérie van Limoges, een martelares die volgens de overlevering in de 3e eeuw leefde. Haar verering maakte de naam vooral in Frankrijk geliefd, waar de spelling Valérie met accent gangbaar werd. Vanuit Frankrijk verspreidde de naam zich naar de rest van Europa.

In Nederland werd Valerie vooral populair vanaf de tweede helft van de twintigste eeuw en kent de naam sindsdien een gestage waardering. De naam klinkt vertrouwd maar nooit alledaags, en heeft een mooie balans tussen zachtheid en kracht. In het Engels, Duits en andere talen is Valerie eveneens courant, wat de naam bijzonder internationaal maakt.

Symbolisch draagt Valerie de betekenis van innerlijke sterkte en veerkracht. Het is geen naam die schreeuwt, maar die rustig overtuigt. Voor ouders die een naam zoeken met diepgang, elegantie en een vleugje Frans raffinement, is Valerie een naam die al eeuwen bewijst dat echte kracht tijdloos is.