Bowen

De naam Bowen heeft zijn wortels in de Welshe taal en cultuur. Hij is ontstaan als patroniem, afgeleid van ab Owain of ap Owen, wat letterlijk "zoon van Owen" betekent. Owen of Owain is op zijn beurt een oude Welshe naam die waarschijnlijk teruggaat op het Latijnse Eugenius ("welgeboren") of op het Keltische woord eoghan, dat wordt verbonden met "jeugd" of "jonge strijder".

In de Welshe traditie was het heel gebruikelijk om de naam van de vader als achternaam te gebruiken, voorafgegaan door ap ("zoon van"). Zo werd ap Owen in de loop der eeuwen samengesmolten tot Bowen. De naam draagt daarmee een sterk familiegevoel in zich: hij verwijst letterlijk naar afkomst en verbondenheid.

Soms wordt Bowen ook in verband gebracht met het Keltische woord voor "boogschutter", al is die verklaring minder gangbaar en wordt ook wel verbonden met een volksetymologie. Wat vaststaat, is dat de naam diep verankerd is in het Welshe landschap en door de eeuwen heen vooral als achternaam voorkwam.

Als voornaam heeft Bowen vooral in de Engelstalige wereld aan populariteit gewonnen, met name in de Verenigde Staten en Australië. Hij klinkt fris, krachtig en ongecompliceerd. In Nederland is Bowen nog vrij zeldzaam, wat hem een bijzondere keuze maakt met een warme, stoere uitstraling. Een naam die klinkt alsof hij thuishoort in wijde landschappen, met iets avontuurlijks en eigenzinnigs.