Lowen

De naam Lowen vindt zijn oorsprong in het Cornisch, een Keltische taal die van oudsher gesproken werd in Cornwall, in het zuidwesten van Engeland. In het Cornisch betekent lowen letterlijk "blij" of "vreugdevol", wat de naam een prachtig warme kern geeft.

Naast deze Keltische betekenis wordt Lowen soms ook in verband gebracht met het woord loewe of löwe, dat in Germaanse en Oudduitse talen "leeuw" betekent. Die associatie geeft de naam een tweede laag: niet alleen vrolijkheid, maar ook kracht en moed. Het is lastig om precies te zeggen welke van deze wortels het zwaarst weegt, en dat maakt de naam juist zo veelzijdig.

Het Cornisch beleeft de laatste decennia een bijzondere opleving. Waar de taal lange tijd bijna uitgestorven was, wordt ze nu actief nieuw leven ingeblazen. Namen als Lowen passen in die culturele herleving en dragen iets van die Keltische identiteit met zich mee, ook ver buiten Cornwall.

In Nederland is Lowen nog zeldzaam, wat hem een frisse en eigenzinnige keuze maakt. De klank is zacht en toegankelijk, met die open "o" en de vloeiende "w" die bijna als een zuchtje klinkt. Het is een naam die vrolijkheid uitstraalt zonder luidruchtig te zijn, als een stille glimlach die je meteen opvalt.